ජාතික විඤ්ඤාණය සහ වෙනත් විඤ්ඤාණයන්

පුද්ගලයන් හට විවිධාකාර විඤ්ඤාණයන්* හට ගනී: ජාතික විඤ්ඤාණය, වාර්ගික විඤ්ඤාණය, ආගමික විඤ්ඤාණය, කුල විඤ්ඤාණය, ප්‍රදේශ විඤ්ඤාණය, පංති විඤ්ඤාණය … ආදී වශයෙන්. උදාහරණයක් වශයෙන්ජාතික විඤ්ඤාණය යනු තමන්ගේ ජාතිය පිළිබඳ “මෙය මාගේ ජාතිය ය, මා මේ ජාතියට අයත්ය” ඇති හැඟීමය. එලෙසම එකී ජාතියට අයත් තවකෙක් පිළිබඳව “මේ මාගේ ජාතියට අයත් එකෙකි” ය යන හැඟීමද පැන නගී. මෙලෙස ජාතික විඤ්ඤාණය යම් පොදු ජන සමූහයක් – කුලකයක් තුළ එකට පැන නගී. ඉන්පසු එකී කුලකය යම් යම් කාරණා සම්බන්ධයෙන් එකට සිතීමට සහ එකට ක්‍රියා කිරීමට කටයුතු කරයි. එලෙසම වාර්ගික විඤ්ඤාණය රටක එක් ජනවර්ගයකට (Ethnic Group) අයත් පුද්ගලයන් තුළ පොදු වශයෙන් පැන නගී. කුල විඤ්ඤාණයද ඒ ආකාරය. මේ සියල්ල උපාදානයන් සහ සංස්කාරයන් ය.

පංති විඤ්ඤාණය පවතින්නේ කාල් මාක්ස් සඳහන් කළ ආකාරයෙන් ආර්ථිකය මූල කොට ගෙන බෙදුණ පංති වශයෙන් නොවේ. කාල් මාක්ස් ගේ පන්ති පිළිබඳ අදහස අතිශය වියුක්ත අදහසකි. කිසිම කෙනෙකුට “තමන් කම්කරු පංතියට අයත් වේය” යන අදහස හෝ හැඟීම කිසිම කලක පැන නොනගී. මේ ගැටළුවට වී.අයි. ලෙනින් සහ අන්තෝනියෝ ග්‍රැම්ස්චි වැනි මාක්ස්වාදීහු පසුව විකල්ප අදහස් ඉදිරිපත් කර ඇත. කෙසේ නමුත්, කාල් මාක්ස්ගේ අදහස වැරදි වුවත්, සමාජය පන්ති වශයෙන් බෙදෙන අතර ඊට ආර්ථිකය මෙන්ම සංස්කෘතිය යන සාධකයද ප්‍රබල වශයෙන් මුල් වේ. මේ ගැන ලියැවුන තවත් ලිපියක් : පංතිය ආර්ථිකයට ඌණනය කිරීම.

අපේ රට ගැන සලකා බලන කල, අන් රටවල නැති හෝ අඩු වශයෙන් දක්නට ඇති, සුවිශේෂ විඤ්ඤාණයක් දෙකක් පවතී: එකක් පාක්ෂික විඤ්ඤාණය. අනෙක විද්‍යාල විඤ්ඤාණයයි. (මේ විද්‍යාල විඤ්ඤාණය, පංති විඤ්ඤාණය සමඟ කෙළින්ම ගැට ගැසී ඇත.)  පාක්ෂික විඤ්ඤාණය යනු තමන් සහාය දක්වන දේශපාලන පක්ෂය පිළිබඳ ඇති බැඳීම යි.  සිංහල සමාජය තුළ එය ප්‍රධාන වශයෙන් එ.ජා.ප (කොළ පාට) හෝ ශ්‍රිලනිප (නිල් පාට)  වීම ලෙස දෙකට බෙදේ. ජවිපෙ අරභයා ද  රටේ ජනගහණයෙන් සුළු පිරිසකගේ පාක්ෂික විඤ්ඤාණය ක්‍රියා කරයි.  කෙනෙකු තමන් ඡන්දය දෙන දේශපාලන පක්ෂය තෝරා ගන්නේ ඒ ඒ පක්ෂයේ ප්‍රතිපත්ති හෝ මැතිවරණ පොරොන්දු සොයා බලා යැයි කියන්නේ නම් එය අසත්‍යයකි. පාක්ෂික විඤ්ඤාණය අහඹු ලෙස පිහිටන්නක්ද නොවේ. පාක්ෂික විඤ්ඤාණය වැඩි දෙනෙකුගේ පැමිනෙන්නේ පවුලෙනි. එමෙන්ම එය ආගමික, වාර්ගික, කුල සහ පන්ති විඤ්ඤාණයන් සමඟ සංකීර්ණ සහ සිත් ගන්නා සුළු ලෙස බැඳී පවතී.

මගේ අදහස නම් ජාතික විඤ්ඤාණය හැරෙන්නට අනෙක් සියලු විඤ්ඤාණයන් නිෂේධනාත්මක දේවල් ය. වෙනත් අයුරකින් කියනවා නම්, අනෙක් සියල්ල විසින් කෙරෙනු ලබන්නේ ජාතික විඤ්ඤාණය දුර්වල කිරීමයි. අපේ රටේ දෙමළ මිනිසා ප්‍රධාන කොටම වාර්ගික විඤ්ඤාණය මතම ක්‍රියා කරන තැනට තල්ලු වී ගොස් ඇත. මරක්කල මිනිසා මුළුමනින්ම ක්‍රියා කරන්නේ ඉස්ලාමීය විඤ්ඤාණය මතයි. ඔහුගේ අනෙක් විඤ්ඤාණයන් ඉතාම තුනී ය. සිංහල මිනිසා තුළ දැඩිව ක්‍රියා කරන්නේ පාක්ෂික විඤ්ඤාණයයි. සිංහල මිනිසා තුළ ජාතික විඤ්ඤාණය පහළ වන්නේ ක්‍රිකට් මැච් වලදී පමණක් දැයි සිතෙන තරමට ඔහුගේ ජාතික විඤ්ඤාණය තුනී එකකි.

කෙසේ නමුත් මා පවසන්නේ අනෙක් විඤ්ඤාණයන් සමතලා කළ යුතු බව නොවේ. එවැන්නක් කිසිදා කළ නොහැක. අප කළ යුත්තේ තුනී ව පවතින ජාතික විඤ්ඤාණය දැඩි කිරීමයි. ජාතික විඤ්ඤාණය දැඩි කළ හැක්කේ ජාතික අභිමානය වර්ධනය කිරීමෙනි.

එමෙන්ම අනෙක් විඤ්ඤාණයන් ක්‍රියා කරන අන්දම අවබෝධ කර ගත යුතු ය. විශේෂයන් දේශපාලනය ගැන කතා කිරීමේදී, පාක්ෂික විඤ්ඤාණයන් පුද්ගලයන් කෙරෙහි බලපාන අයුරුත්, ඔවුන් ඒ අනුව තීරණ වලට එලැඹෙන ආකාරයත් තේරුම් ගත යුතු ය.

———————–

* මෙතන විඤ්ඤාණය යන පදය යෙදෙන්නේ චක්ඛු විඤ්ඤාණය ආදී ඉන්ද්‍රීයන් සම්බන්ධ විඤ්ඤාණයන්ට නොවේ. මෙතන විඤ්ඤණය යන පදය සුදුසු යෙදුමක් නොවේ යැ‍යි සිතමි. කෙසේ වුවත් තත්කාලීනව මේ සම්බන්ධවයෙන් විඤ්ඤාණය යන පදය යෙදෙන නිසාත්, ඊට සුදුසු වෙනත් පදයක් යෙදෙන්නේ නොමැති නිසාත් දැනට එම පදයම යොදා ගනිමි.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: